Crash van de B-17G 43-38405, in een weiland bij Wormerveer.
Crash van de B-17G 43-38405, in een weiland bij Wormerveer.
Datum crash: 14-02-1945
Tijdstip: 11.00 uur
Datum foto: 14-02-2021
Tijdstip: 11.00 uur
| Positie | Rank | Name | Status |
| Pilot | 1st Lieutenant | Curtis Ash | Prisoner of War |
| Co Pilot | 2nd Lieutenant | Ned Benedict | Prisoner of War |
| Navigator | 1st Lieutenant | Robert Hays | Killed in Action |
| Bombardier/Nose Gunner | Sergeant | Arthur Nicolas | Prisoner of War |
| engineer/top turret gunner | Sergeant | Robert Pierce | Prisoner of War |
| Radio Operator | Technical Sergeant | Ward Brady | Prisoner of War |
| Ball Turret Gunner | Staff Sergeant | John Norbo | Prisoner of War |
| Waist Gunner | Sergeant | Kenneth Graser | Prisoner of War |
| Tail Gunner | Sergeant | Louis Anderson | Prisoner of War |
Het verhaal van de B17-G 43-38405:
Eerste luitenant Curtis Ash en zijn bemanning van het B-17G vliegtuig met het nummer 43-38405 namen op 14 februari 1945 deel aan de missie om het rangeerterrein van Dresden in Duitsland te bombarderen. Na de briefing stegen de mannen om 8:19 uur op en voegde ze zich bij de andere Flying Fortresses voor de vlucht naar Dresden.
Boven de Nederlandse kust begon de luchtverdediging in dit gebied te vuren op de formaties. Het vliegtuig met de bemanning van Ash bevond zich op een hoogte van ongeveer 5.800 meter toen ze werden geraakt door luchtafweergeschut vanuit het zwaarbeveiligde IJmuiden. Het vliegtuig raakte beschadigd achter de vleugels en het radiocompartiment stond in brand. Luitenant Ash gaf opdracht de bommen af te werpen. Sommige werden in zee gegooid en andere op het strand. Hij gaf de bemanning opdracht het vliegtuig te verlaten, maar door de rook en het vuur raakten verschillende bemanningsleden even bewusteloos en raakte het vliegtuig onbestuurbaar. Het vliegtuig bleef hoogte verliezen en vloog steeds lager over de steden en dorpen in Noord-Holland.
De achttienjarige Piet Stelling herinnert zich dat hij ooggetuige was van het grote vliegtuig. Hij verklaarde later: “Het was fascinerend, je zag hem aankomen, een vuurbal rond het vliegtuig, ik dacht dat ik droomde, vlammen kwamen uit het vliegtuig.”
Vier van de negen bemanningsleden slaagden erin bij Assendelft uit het vliegtuig te springen. Robert Hays werd door de Duitsers beschoten terwijl hij aan zijn parachute naar de grond zweefde. Hij landde zwaargewond en werd gevangen genomen, naar een schuur gebracht waar hij zijn laatste sigaret rookte voordat hij aan zijn verwondingen overleed. Hij werd later begraven op de plaatselijke begraafplaats. Het vliegtuig raakte onbestuurbaar en vloog in een spiraal naar de grond waar hij met een buikschuiver in een moerassig veld nabij Wormerveer terechtkwam.
De copiloot Ned Benedict schreef in een brief uit 1983: “Toen onze bommenwerper de Nederlandse kust nabij Egmond op 22.000 voet hoogte naderde, werden we geraakt door luchtafweergeschut nabij het radiocompartiment. Het vliegtuig maakte een spin naar rechts. Beide piloten probeerden het vliegtuig te verlaten, maar alle ontsnappingsroutes werden geblokkeerd door vuur. Door zuurstofgebrek verloren we het bewustzijn, maar we herwonnen het net op tijd om een kanaal te ontwijken dat door een stad liep. We maakten een bocht naar links en landden met de wielen omhoog in een open veld. Beide piloten ontsnapten via hun zijramen, ik viel in ondiep water van ongeveer 60 centimeter diep. Mijn schutter trok me naar de droge grond en kort daarna herinner ik me dat er mensen met hooivorken aankwamen”.
De B17 landde in een drassig veld met ongeveer zestig centimeter water. Door de crashlanding in het laagje water werd de brand geblust. Dat redde de nog in het vliegtuig aanwezige bemanningsleden. De copiloot werd uit het vliegtuig gehaald en overgebracht naar het St. Joseph ziekenhuis in Apeldoorn. Hij en de radiotelegrafist werden op 13 april 1945 bevrijd door Canadese soldaten. Door de ernstige brandwonden die Ned Benedict oplieg, werden in het ziekenhuis zijn rechteroor, drie vingers aan zijn rechterhand en zijn rechterbeen geamputeerd. Luitenant Ash, die ook ernstige brandwonden opliep, werd overgebracht naar de St. Willebrordus stichting in Heiloo en werd later als krijgsgevangene weggevoerd. Het St Willebrordus in Heiloo werd door de Duitsers gebruikt als ziekenhuis voor de Kriegsmarine uit Den Helder en het Luftwaffe personeel uit Bergen.
De schutter John Norbo, ingenieur Arthur Nicholas en staartschutter Louis Anderson kwamen met de parachute veilig op de grond en werden krijgsgevangenen gemaakt.
Nadat de gewonde bemanningsleden uit het beschadigde vliegtuig waren gehaald, haalden de Duitsers de brandstof, de machines en de overgebleven bommen uit het wrak. Drie dagen later mochten de inwoners van het dorp getuige zijn van de neergestorte machine. Piet Stelling herinnert zich: “Ik was er al snel. We roeiden de Duitsers in een bootje naar het wrak. We haalden twee mensen uit het wrak. Ik herinner me een bemanningslid dat een pakje Camel-sigaretten weggooide. We namen ze mee naar huis en droogden ze op een kachel. Dat roken was wel even wat anders dan de sigarettenonderdelen die we van straat opraapten om er nieuwe van te maken.”
Van het neergestorte vliegtuig zijn twee filmpjes te vinden op Youtube.
Omdat co-piloot Ned Benedict Wormerveer van een ramp had gered door op het laatste moment nog een ontwijkende manoeuvre te maken, werd er in 1993 een weg naar hem vernoemd, de “Ned Benedictweg”
